Profil för Tamaruca-El mundo de Tamaruca-FotonBloggListor Verktyg Hjälp

Blogg


den 24 januari

¡Agárrate!

 
 
- ¿Te hago una voltereta?
- Una voltereta... ¿cómo?
- ¡Cógete a mis manos! ¡Agárrate fuerte!
 
 
   Y me agarré. Y cuando todo el mundo estaba bocabajo  y los objetos eran borrones de colores sin formas definidas, zzziup!!! Se soltaron las manos. Plaff!!! Como el Papa besando la tierra. Tendría 5 años aproximadamente y me costaba entender que después de tal incidente siguieran con la manía de hacerme volteretas. A veces los niños tenemos demasiada paciencia.
 
 
   Sobre todo en los centros comerciales. Aquel día me habían puesto un conjunto de lana rosa con bufanda y boina a juego y por lo visto estaba tan mona que debía de llevarlo sin rechistar aunque estuvieramos a 50º.
 
 
- ¡Agárrate de mi mano y no te sueltes!
 
 
   Y me agarré. Otra vez. Transcurrió más media hora antes de que temiera por mi integridad física (me estaba derritiendo sumergida en la nube de angora rosa). Aparte la boina. Miré por fin hacia arriba con cara de súplica y dije: "Anda, tú no eres mi mamá"
 
 

 
 
 
 
   Aún así, una llega a los 7 años cayendo en todo tipo de bromas similares a -yo te agarro la silla- y por supuesto das con el culo en el suelo, o en la piscina -agárrate que te ayudo a salir- y te vuelven a empujar aún más lejos y cómo no, el clásico: la bicicleta.
 
 
- ¡Que te agarro, tu corre!
 
 
   Y corres. Y cuando más rápido vas sin tus ruedetas, te giras para compartir la alegría con tu progenitor pero, ¿dónde esta? ¡No está! ¡Ah sí! ¡Pero muy chiquitito! ¡Qué lejos! Inevitable.... ¡Pataplof! Lógico. Hace sólo un rato que haciendo el molinillo te ha soltado porque le sudaban las manos, ¿no te iba a soltar ahora? Ahora al menos tengo ruedas, antes simplemente he planeado sobre el césped.
 
 
 
 

   En cualquier caso, a partir de los 10-12 años, mis mayores estaban muy orgullosos porque yo era una niña que nunca le cogía la mano a nadie.

 

 
  
- Agárrate, Tam.
- No puedo...
- ¿Aún no?
- Lo siento.
 
 
 
¿Será por esto que cuesta tanto agarrar una mano tendida?
(Yo, por si acaso, nunca gasto según qué bromas a los niños)
 
Y Tú, ¿confías?
 
 
Tamaruca              
 
 
 
  
 
 
 
  

Kommentarer (31)

Vänta...
Kommentaren du angav är för lång. Minska den.
Du angav inget. Försök igen.
Vi kan inte lägga till din kommentar just nu. Försök igen senare.
Du måste be en förälder om lov för att lägga till en kommentar. Be om lov
Din förälder har inaktiverat kommentarer.
Vi kan inte ta bort din kommentar just nu. Försök igen senare.
Du har överskridit antalet kommentarer som kan lämnas på en dag. Försök igen om 24 timmar.
Ditt konto har spärrats från att skicka kommentarer eftersom våra system indikerar att du kanske försöker skicka skräppost till andra användare. Kontakta Windows Live-supporten om du tror att ditt konto har spärrats på felaktiga grunder.
Slutför säkerhetskontrollen nedan för att slutföra din kommentar.
Tecknen du angav i säkerhetskontrollen måste matcha tecknen i bilder eller ljudet.

Logga in med ditt Windows Live ID (om du använder Hotmail, Messenger eller XBox LIVE har du ett Windows Live ID) om du vill lägga till en kommentar. Logga in


Har du inget Windows Live-ID? Registrera

diego lopezskrev:
si no confias no aprendes, no crees?...
22 Feb
La vida es un gran círculo, todo vuelve a repetirse. Mis tios me putearon hasta el delirio, ahora mis primos pequeños (hijos de dichos puteadores) son el objetivo de mis putadas (aunque la diferencia es sustancial, ahora los cabrones se defienden la mar de bien y encima vienen a provocarte).
Todo vuelve multiplicado por mil...
 
Saluditos del gato marrullero miauuuu...
29 Jan
Bild av Anonym
Tamaruca skrev:
¡Vale Josmachine! ^^
La siguiente va por tí
25 Jan
Bild av Anonym
alabastroblanco skrev:
;-D

Cuenta con ello.
25 Jan
Bild av Anonym
Spectrum-z80 skrev:
Pues yo confío siempre hasta que me demuestran lo contrario. Y nunca me ha ido mal.
Un truco: la gente que intenta que opines sobre alguien sin apenas conocerte suelen ser unos judas (al igual que aquellos que casi sin conocerte te hablan mal de alguien).
Pero personalmente, los judas no me afectan. La gente que me conoce de verdad no hace caso a impresentables. Y los que tengo cerquita jamás me fallan.
Un besote.
25 Jan
Bild av Anonym
Quién más? :) skrev:
A los 12 años, que ya sabía nadar bastante bien, me mandaron a aprender pero en la corriente del río (como un 'up-grade' a lo que ya sabía) con un profesor de esos que son muy queribles y que saben mucho.
De maravilla! Hasta aprendí a sacar gente del río en estado de semi-ahogamiento. Ya para lo que era la cima de la montaña para mí en ese momento era tirarme de una cascada que tiene 4, 5 mts de altura y 8 de profundidad YO QUERIA y YA!!! Pero claro, con el ruido del agua pegando 'allá abajo' y la altura hasta 'allá abajo' y mis 12 años tenía ese miedo que hace que de solo saber que lo vas a intentar sentís que se te acelera el corazón al nivel que te tiembla la voz.
El tipo, un tipazo (realmente lo aprecio mucho), me dio todas las instrucciones: Tirate parado para que no sientas tanto miedo, saltá bien lejos porque el agua al caer tapa algunas salientes de entre 10 y 20 cms que no se ven y te podés raspar la espalda, te vas a sumergir como un metro, metro y medio, etc, etc.
- Cuando contamos 3 nos tiramos de la mano he!
- ok (con un cagazo que no podía más)
- 1, 2!, 3!!!
Y nos tiramos de la mano.
- Genial!
No lo podía creer! ese segundo que estuve en el aire pareció un minuto que pasaba en cámara lenta.
- Vamos otra vez???
- SIIII!!!
Llegamos y me repitió todo el mismo procedimiento.
- Listo?
- Sí. (y conté yo) 1, 2! y 3!!!
Salté y me soltó la mano!!! La sensación fue de vértigo mezclado con miedo y adrenalina por un lado y por el otro una emoción muy grande de estar haciendo eso solo :)
A la tercera me estaba tirando de cabeza.

Hoy soy capaz de andar en rollers con mi hijo en los hombros, muy despacito pero él se divierte mucho. Esto puedo hacerlo porque lo anterior me hizo dar cuenta a temprana edad que la temeridad no es lo divertido sino la certeza del padre que puede hacer determinadas cosas hasta un determinado límite.

Gracias por haberme hecho acordar de esto :)

Un beso.
25 Jan
Bild av Anonym
Sue skrev:
He de admitirlo: No confio T_T

Pasan aaaaños antes de que yo le cuente a alguien un problema importante (mis amig@s puedes atestiguarlo). Y cuando llego a confiar en alguien lo suficiente para abrir mi alma... ZASS!!! Zarpazo que te crio, zumbido en negro, pozo sin fondo, luz al fondo?? Si?? No?? Va a ser que no... No hay salida. Lo sentimos, tendrás que volver a jugar...

Problema?? Me estoy cansando de jugar a un juego en el que mi corazón es el juguete favorito T_T

Por todo esto y mucho más... Y hasta aqui puedo escribir...

BeSiNeSs WaPa!!
Sue@-;-
25 Jan
Bild av Anonym
alabastroblanco skrev:
Un jersey de ochos... gracias, patrón: de ahí me viene todo.
25 Jan
Bild av Anonym
Dark_Santi skrev:
Digamos que me fío, pero no sé si confío...

Tan enigmática como siempre, querida, como siempre...
24 Jan
Bild av Anonym
josmachine skrev:
¿Almoada?!!! La leche!!! y lo he puesto DOS VECES!!!
Vacaciones ya!

;)
24 Jan
Bild av Anonym
Jos (boca rota 2ª parte) skrev:
A los pocos meses, una vez que la herida se había curado (a pesar de haber cicatrizado de forma oblicua), con mi obtusa y peligrosa -aunque cándida- lógica infalntil, decidí que una almoada usada como puente era suficiente como para pasar del sillón a la mesa de centro. No es que yo pesase mucho -ni peso, la verdad- pero, aunque parezca increíble, la almoada no aguantó. ¿Resultado? En mi desafortunado descenso vertical me levanté la encía con el filo de la mesa de centro.
Ahora me encuentro bastante mejor.

Besillos.

P.D.: Creo que esto de los accidentes y las heridas infantiles podría darte juego para un Post ¿no?
24 Jan
Bild av Anonym
josmachine skrev:
Yo, a los seis tenía un cochecito de estos a pedales al que se le había solatdo el volante y solo quedaba el hierro. Al considerar mis papis que no era para tanto permitieron que siguiese jugando con él. Un fatídico día choqué contra la pared con tan mala fortuna que, con la inercia, golpeé la punta del hierro con la boca seccionándome el frenillo que une la encía con el labio.
Desde entonces soy un conductor mucho más prudente y mucho más feo.
24 Jan
Bild av Anonym
JM skrev:
A mi me divertía mucho cuando mi padre me cogía de las manos y empezada a girar sobre si mismo, yo despegaba del suelo y comenzaba a dar vueltas el el aire, creo que no llegaba a pensar lo lógico, como me escurra me meto una que flipas, y me descojonaba de risa cuando volvía al suelo con un equilibrio similar al de Fraga bailando un rockandroll.
Cuando quieres tender la mano a alguien o recibirla tb. igual es más significativo el hecho del gesto inicial, que el resultado, si las dos se encuentran perfecto, sino, bueno es una lástima pero puedes estar bien tranquilo contigo mismo.
24 Jan
Bild av Anonym
olè_Carita_de_Angel skrev:
cada dia me sorprende de tus entradas...
ta originales.. y sencillas
eres un sako de sonrisas
peo ais mi niña no se me olvida cuando te leeo
lo de flan... jjajjajjaa
eso si k es un trauma..
confio y no confioo
confio en una mano ke me ayuda a levantarme..
peo tb me acuerdo de mi sobrina mayor ke yo...
y no me dejaba aprender andar..
cuando me veia dar mis pasitos..
plosssssss un empujonnn y mi pekeño
cuerpo taba al final del pasillo
mi nariz , rojisa.. del golpe..
o cuando me aserkaba.. y le desia mi hermano mayor
no le hagas nada eh eh eh
noo noo desia ella..
plossssss niña bonitaaa acariciandome la cara...
plos pellizko ke te igoo ke malaaaaaaa conmigooo lexe
algunas cosas no confiooo.....
con la carita de angel ke tenia yoo
solo keria aprender andar
mi mejor sonrisa pa ti mi niña ^_-
como andas dime la verdad vale???
muuuuuuaaakkkkkkkkkkkksssssssssss
24 Jan
Bild av Anonym
Da_Xilva skrev:
Me encanta que te encanten, no creo que estes paranoica y el Goran te los devuelve.
Y creeme, que flipo con tus espacios.
Beso gordo!
24 Jan
Bild av Anonym
Viento skrev:
ah!y si konfio
24 Jan
Bild av Anonym
ALEX skrev:
Yo como el chino que cada pocos pasos le ponía la zancadilla a su hijo y al ser preguntado contesto: Es para que de mayor no se fíe ni de su padre.
e parece muy buien que te quieras vengar de las gallinas pero a mi me cae peor el cordero por meapilas, que le dice que le tendrá en sus oraciones .Y mi venganza será excelsa, pues voy a ponerme a cocinar una pierna de cordero, pues mañana es mi cumple y alguien vendrá a casa, supongo..... Desde luego tú estas tambien invitada, pero no vengas demasiado pronto o nos pillarás jajajajajaaj. Joer, cada vez más años y menos formalidad jajajaja besines cielete. ALEX
24 Jan
Bild av Anonym
Viento skrev:
Mmmm la konfianza es dificil de obtener y facil de perder... tan simple komo koger una mano y ke te la suelten.... me remito a lo de antes, tan natural komo siempre, besos!!
24 Jan
Bild av Anonym
Berts skrev:
Hace un tiempo te diría que no confío, hoy sin embargo he de decir que confío ciegamente, me ha costado mucho ese cambio, espero que algún día nos veamos y te lo pueda contar...

Hasta entonces ya sabes ;)
24 Jan
Bild av Anonym
Da_Xilva skrev:
A menudo nos sentimos decepcionados por personas de las que esperabamos mucho mas...ahora no espero nada, pero absorbo como una esponja todo cuanto la gente me ofrece...y merece la pena, que no esta el mundo para despreciar manos tendidas.
Confio, pero no exijo, no espero, asi todo es un regalo.
Beso!
24 Jan

Returlänkar

Webbadressen för denna returlänk är:
http://tamarucasworld.spaces.live.com/blog/cns!B360B2CEF1A97E0D!2341.trak
Bloggar som pekar på det här inlägget
  • Ingen